فیلمای اکشن همیشه جزو محبوبترین ژانرای سینما بودن. تو این بین، مجموعه جان ویک با کارگردانی چاد استاهلسکی و بازی کیانو ریوز یه جای ویژه بین طرفدارا پیدا کرده. این فیلمها با اکشنای خیرهکننده، داستان باحال و سبک خاصشون نه تنها تحسین شدن، بلکه یه موج تقلید تو سینمای اکشن راه انداختن. به این موج میگیم «سونامی تقلید از جان ویک». حالا سوال اینه: این تقلیدا خوبه و به اکشن کمک میکنه، یا بدِ و ژانرو خراب میکنه؟
محبوبیت و تأثیر جان ویک
از ۲۰۱۴ که اولین «جان ویک» اومد، این مجموعه با اکشنای بیوقفه، حرکات بدنی پیچیده و داستان یه قاتل حرفهای، غوغا کرد. چیزی که این فیلمارو خاص کرده، سبک بصری و واقعگرایی اکشناشه؛ به جای CGI، رو بدلکاری و رزمی حساب کردن. طبیعیه که این موفقیت، بقیه فیلمسازارو به تقلید بندازه. تقلید تو سینما چیز جدیدی نیست؛ همیشه فیلمهای موفق الگو شدن. تو اکشن، این تقلید تو مبارزهها، حرکات و شخصیتا دیده میشه. جان ویک با اکشن واقعگرا و ضدقهرمان مرموزش، یه الگوی پرطرفدار شده.
سونامی تقلید: نمونهها و پیامدها
با معروفیت جان ویک، فیلمایی مثل Atomic Blonde و Nobody اومدن که ازش الهام گرفتن. این تقلیدا گاهی فیلمایی ساختن که اکشنشون شبیه جان ویکه، ولی داستان و شخصیتپردازیشون ضعیفه. حالا تقلید خوبه یا بد؟ از یه طرف، میتونه سطح اکشنو ببره بالا و تنوع بیاره. از طرف دیگه، اگه زیادی بشه، تکراری و بیاصالت میشه و خلاقیتو کم میکنه.
در ویجیاتو بخوانید: ۷۰ فیلم اکشن که هیجانو به رگاتون تزریق میکنن
چرا تقلید کورکورانه از جان ویک مضره؟
تقلید کورکورانه از جان ویک میتونه اکشنو یهنواخت و قابل پیشبینی کنه. این فیلمها با اکشنای خاصشون معروفن، ولی اگه بقیه بدون نوآوری کپی کنن، مخاطبا خسته میشن. داستان جان ویک سادهست و بیشتر رو اکشن زوم کرده؛ اگه بقیه هم همین کارو کنن، شخصیتپردازی و عمق داستان کمرنگ میشه و فیلمها فقط سرگرمی سطحی میشن.
جان ویک با سرعت و اکشناش انتظاراتو بالا برده. تقلید زیاد میتونه توقع مخاطبارو غیرواقعی کنه و فیلمایی که داستان قوین ولی اکشن کم دارن، دیده نشن. هر فیلمی باید هویت خودشو داشته باشه؛ تقلید زیاد میتونه فیلمارو به کپیهای ضعیف جان ویک تبدیل کنه. اینم هست که اگه استودیوها فقط دنبال تقلید باشن، پروژههای خلاق و مستقل کم میشن و سینما به تکرار میافته.
نتیجهگیری: تعادل بین الهام و تقلید
سونامی تقلید از جان ویک میتونه هم خوب باشه هم بد. اگه درست باشه، سطح اکشنو بالا میبره و تنوع میاره. ولی اگه کورکورانه بشه، تکراری میشه و خلاقیتو میکشه. فیلمسازا باید بین الهامگیری و نوآوری تعادل پیدا کنن تا اکشن رشد کنه و مخاطبارو نگه داره. تقلید از جان ویک یه ابزار قویه، ولی باید با خلاقیت قاطی بشه تا به جای خرابکاری، ژانرو بهتر کنه.