خلاصه داستان: فیلمی شاعرانه و فلسفی ساخته عباس کیارستمی که در سال ۱۹۹۹ برنده جایزه بزرگ هیئت داوران از جشنواره ونیز شد. داستان درباره گروهی از فیلمسازان تهرانی است که به روستای دورافتادهای در کردستان سفر میکنند تا مراسم سوگواری یک پیرزن در حال مرگ را ثبت کنند. بهزاد، کارگردان و شخصیت اصلی فیلم، در انتظار مرگ پیرزن روزها در روستا میماند و در این مدت با زندگی ساده روستاییان، زیباییهای طبیعت و فلسفه وجودی آشنا میشود. کیارستمی در این اثر با نگاهی عمیق به مفاهیمی چون مرگ، زندگی، زمان و ارتباط انسان با طبیعت میپردازد و مخاطب را به تأمل وامیدارد. بازی درخشان فرهاد اصلانی در نقش بهزاد و فیلمبرداری تحسینبرانگیز محمود کلاری از مناظر بکر کردستان، این فیلم را به یکی از ماندگارترین آثار سینمای ایران تبدیل کرده است.