خلاصه داستان: فیلم «جادوگر» محصول سال ۱۹۷۷ به کارگردانی ویلیام فریدکین، بازسازی فیلم کلاسیک «دستمزد ترس» اثر هانری-ژرژ کلوزو است. این فیلم با بازی روی شایدر، برونو کرمر، فرانسیسکو رابال و آمیدو در نقش چهار مرد فراری و ورشکسته از چهار گوشه جهان، داستانی پرتنش و نفسگیر را روایت میکند. این افراد که در یک روستای دورافتاده در آمریکای جنوبی پناه گرفتهاند، برای فرار از گذشته تاریک خود، ناچار به پذیرفتن خطرناکترین شغل ممکن میشوند: حمل نیتروگلیسیرین بسیار ناپایدار با دو کامیون فرسوده از دل جنگلهای بارانی و باتلاقها. آنها باید این بار انفجاری را در مسیری پر از موانع طبیعی و غیرطبیعی جابهجا کنند، سفری که هر لحظه آن میتواند به فاجعهای مرگبار تبدیل شود. فریدکین با بهرهگیری از فیلمبرداری خیرهکننده و ایجاد تعلیقی بیامان، اثری خلق کرده که نه تنها یک ماجراجویی هیجانانگیز است، بلکه نگاهی عمیق به طبیعت انسان در مواجهه با مرگ و ناامیدی دارد.
خلاصه داستان: سریال «جادوگر» یک درام فانتزی-معمایی است که داستان زنی را دنبال میکند که به طور اتفاقی به قدرتهای جادویی دست مییابد. او با کشف این تواناییها و گذشته مرموز خود، درگیر ماجراهایی پرخطر میشود که زندگیاش را تغییر میدهد. داستان با فضای رمزآلود و فانتزی، به موضوعاتی مانند قدرت و هویت میپردازد. بازی بازیگران و فضای بصری سریال بسیار تحسین شده است.
خلاصه داستان: فیلم «جادوگر» یک درام ورزشی-کمدی هندی به کارگردانی سامر ساکسنا و نویسندگی بیسواپاتی سارکار است که توسط Posham Pa Pictures تولید و در ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۲ در نتفلیکس منتشر شد. داستان در شهر کوچک عاشق فوتبال، نیموچ، در مادیا پرادش رخ میدهد و درباره مینو (جیتندرا کومار)، جادوگر آماتوری ملقب به «مجیک مینو» است که هیچ مهارت ورزشی ندارد. او برای ازدواج با عشقش، دکتر دیشا چابرا (آروشا شارما)، باید تیم فوتبال محلیاش را در تورنمنت بینمحلهای به پیروزی برساند، اما تیمش سالهاست که برنده نشده. مینو، که در ابتدا خودخواه و عاشق پیشه است، با کمک مربی پراشانت (جاوید جعفری) و بازیکنی واقعی به نام دیپا (راکشا پانوار، کاپیتان سابق تیم ملی زنان هند)، یاد میگیرد که عشق واقعی فراتر از خودخواهی است. داستان با صحنههایی مانند اجراهای جادویی مینو (مانند شعبدهبازی با کلاه)، بازیهای فوتبال پراشتباه، و لحظهای که تماشاگران برای حمایت از تیم آواز میخوانند، به موضوعات عشق، بلوغ و کار تیمی میپردازد. با این حال، به دلیل مدتزمان طولانی (۱۶۷ دقیقه)، نیمه دوم تکراری، فقدان شیمی بین مینو و دیشا، و ضعف در به تصویر کشیدن ورزش (مانند صحنههای غیرواقعی فوتبال)، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (امتیاز ۶.۸/۱۰ در IMDb و ۰٪ در Rotten Tomatoes). بازی کومار، طنز ساده TVF، و موسیقی نیلوتپال بورا (مانند آهنگ «جادوگیری») تحسین شدند، اما فیلمنامه پراکنده، کارگردانی نامتعادل و شباهت به کلیشههای بالیوود نقد شدند
خلاصه داستان: فیلم «جادوگر» (Cadı) یک درام ترسناک-هیجانی ترکیهای به کارگردانی ارمان بستان و اقتباسی از رمان «جادوگر» نوشته حسین رحمی گورپینار (۱۹۱۲) است. داستان در اواخر امپراتوری عثمانی در استانبول رخ میدهد و حول فکریّه (بوسه مرال)، زنی جوان و بیوه، میچرخد که به اجبار با ناشیت نفی افندی (فورکان آندیچ)، صاحب عمارتی مرموز، ازدواج میکند. فکریّه با شنیدن شایعات درباره ارواح و جادوگران در عمارت، به کاوش در رازهای تاریک گذشته میپردازد. او با کنعان (چاغداش اونور اوزتورک)، خدمتکاری که اسراری را پنهان میکند، و دیگر ساکنان مانند سوریا (سوریه کیلیمجی) روبهرو میشود که به تنشها میافزایند. فیلم با الهام از آثار گوتیک مانند «ربکا» و «جین ایر»، به موضوعات هویت، سوءظن، و چالشهای روانی میپردازد و پایانی غیرمنتظره با رویکرد فرویدی ارائه میدهد که جهل را برملا میکند. با این حال، به دلیل بازیهای ضعیف، گفتوگوهای غیرطبیعی، جلوههای ویژه مصنوعی، و ریتم کند با مدتزمان ۱۳۴ دقیقه، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. طراحی صحنه، لباسها، و فیلمبرداری آنند سی. چاندران برای خلق فضای تاریک و گوتیک تحسین شدند، اما داستان به دلیل فقدان عمق در شخصیتها و شباهت به فیلمهای ترسناک کلیشهای ترکیهای نقد شد. برخی تماشاگران پایان را گیجکننده و شخصیت کنعان را مبهم یافتند، در حالی که بازی مرال و آندیچ به دلیل نمایش شجاعت و چندلایگی مورد ستایش قرار گرفت.[](https://www.imdb.com/title/tt31579702/)[](https://www.imdb.com/fr/title/tt31579702/)[](https://www.imdb.com/title/tt31579702/reviews/)