خلاصه داستان: خلاصه داستان: «اومبرتو دی.» (۱۹۵۲) به کارگردانی ویتوریو دسیکا، یکی از شاهکارهای نئورئالیسم ایتالیایی است که زندگی تلخ و تنهایی یک بازنشسته فقیر به نام اومبرتو دومینیکو فراری را روایت میکند. کارلو باتیستی در نقش اصلی، تصویری فراموشنشدنی از مردی سالخورده ارائه میدهد که با حقوق ناچیز بازنشستگی خود در رم روزگار میگذراند و برای پرداخت اجارهبهای عقبافتادهی خانهاش تحت فشار شدید صاحبخانه قرار دارد. تنها همراه او در این دنیای سرد و بیتفاوت، سگ وفادارش به نام فلیکه است. فیلم با نگاهی عمیقاً انسانی و بیپروا، فقر، انزوا و مبارزه برای حفظ کرامت انسانی در جامعهای پس از جنگ را به تصویر میکشد و دسیکا با دوربین خود، جزئیات زندگی روزمره و رنجهای خاموش قهرمان داستان را با چنان صداقتی ثبت میکند که تماشاگر را تا اعماق وجودش تحت تأثیر قرار میدهد.