خلاصه داستان: عباس کیارستمی، کارگردان نامدار سینمای ایران، در این مستندِ تأملبرانگیز، مخاطب را به سفری بصری و فلسفی در جادههای روستایی توسکانای ایتالیا میبرد. دوربین ثابت او، که به سبک منحصربهفردش، از داخل خودرو به بیرون مینگرد، مناظر آرام، درختان سرسبز و جادههای خالی از سکنه را ثبت میکند. این تصاویرِ به ظاهر ساده، با صدای محیطیِ غنی از آواز پرندگان و وزش باد، فضایی مدیتیشنگونه و عمیقاً شاعرانه خلق میکنند. کیارستمی در «جادههای کیارستمی» (۲۰۰۵)، مرزهای مستند و هنرهای تجسمی را در هم میآمیزد و از هر نما، تابلویی زنده و متحرک میسازد که مخاطب را به تأملی عمیق دربارهٔ طبیعت، زمان و زیباییهای نهفته در سکوت و سادگی دعوت میکند.
