خلاصه داستان: در سال ۱۹۴۰، چارلی چاپلین در نقش یک آرایشگر یهودی کوچک در کشوری خیالی به نام تومانیا، در کنار پائولت گدار، جک اوکی و هنری دانیل، در فیلم «دیکتاتور بزرگ» ظاهر شد. این فیلم که خود چاپلین آن را کارگردانی کرده، داستان آرایشگری را روایت میکند که پس از سالها بیهوشی ناشی از جنگ جهانی اول، در کشوری بیدار میشود که اکنون تحت سلطه دیکتاتوری بیرحم به نام آدنوید هینکل (با بازی چاپلین) قرار دارد. شباهت ظاهری او به هینکل، موقعیتهای کمدی و دراماتیک بسیاری را رقم میزند و در نهایت، او را در جایگاهی قرار میدهد که باید یکی از تاثیرگذارترین سخنرانیهای تاریخ سینما را ایراد کند. این اثر که نخستین فیلم کاملاً ناطق چاپلین محسوب میشود، هجویهای جسورانه علیه فاشیسم و هیتلر است که در اوج قدرت نازیها ساخته شد و به نمادی از مقاومت در برابر ظلم تبدیل گشت.
