خلاصه داستان: فیلم مستند «گمشده، گمشده، گمشده» (۱۹۴۹) به کارگردانی مایا درن، شاعر و فیلمساز پیشگام سینمای تجربی، اثری اتوبیوگرافیک و عمیقاً شخصی است که مهاجرت و هویت را از منظر یک مهاجر جوان در نیویورک به تصویر میکشد. این فیلم که به عنوان بخشی از سهگانه معروف درن شناخته میشود، با استفاده از تصاویر آرشیوی، فیلمبرداری شخصی و روایت صوتی شاعرانه، حس غربت، ازخودبیگانگی و جستجوی تعلق در شهری بیگانه را بازگو میکند. درن در این اثر، تجربهی مهاجران یهودی اروپای شرقی را از خلال نماهای خیابانهای منهتن، زندگی روزمره و مراسم قومی به تصویر میکشد و با ترکیب صدا و تصویر، فضایی رویاگونه و در عین حال واقعی از جدایی و امید میآفریند. «گمشده، گمشده، گمشده» نه تنها یک سند تاریخی ارزشمند از زندگی مهاجران در دههی ۱۹۴۰ آمریکاست، بلکه شاهکاری سینمایی است که مرزهای مستند و تجربی را در هم میآمیزد و تأثیری ماندگار بر سینمای مستقل و آوانگارد بر جای گذاشته است.
