خلاصه داستان: فیلمی تجربی و تأملبرانگیز از کارگردان پیشگام ژاپنی، ناگیسا اوشیما، که در سال ۱۹۷۰ ساخته شد. داستان حول محور گروهی از دانشجویان انقلابی میچرخد که درگیر جنبشهای اعتراضی دهه ۱۹۷۰ ژاپن هستند. هنگامی که یکی از اعضای گروه به نام موتوجی خودکشی میکند، او یک دوربین فیلمبرداری و چند حلقه فیلم به جا میگذارد که حاوی تصاویر مرموز و به ظاهر بیمعنایی از مناظر شهری است. دوست صمیمی او، یازو، که عمیقاً تحت تأثیر این مرگ قرار گرفته، وسواسگونه تصمیم میگیرد تا معنای پنهان این فیلمها را رمزگشایی کند. او معتقد است که این تصاویر آخرین پیام یا «وصیتنامه» بصری موتوجی است. در این فرآیند، یازو به تدریج هویت خود را از دست داده و در تلاش برای درک دوست مرحومش، شروع به بازسازی دقیق نماهای ثبتشده در فیلم میکند و حتی با نامزد موتوجی، ایزومو، ارتباط برقرار میکند. این فیلم با بهرهگیری از تکنیکهای سینمای مستند و روایی، مرزی مبهم بین واقعیت و خیال، هنر و زندگی، و گذشته و حال ایجاد میکند و مخاطب را به چالش میکشد تا در مورد ماهیت حقیقت، یادبود و قدرت تصاویر تأمل کند.
