خلاصه داستان: فیلم سینمایی «بازگشت» (۲۰۰۳) به کارگردانی آندری زویاگینتسف، نخستین تجربه کارگردانی این فیلمساز روس بود که با استقبال گسترده منتقدان و جوایز متعدد از جمله شیر طلایی جشنواره ونیز همراه شد. داستان فیلم حول محور دو برادر نوجوان به نامهای آندری و ایوان میچرخد که پس از غیبت طولانی و مرموز پدرشان، با بازگشت ناگهانی او مواجه میشوند. پدر که شخصیتی سختگیر و اسرارآمیز دارد، تصمیم میگیرد برای ایجاد رابطه با پسرانش، آنها را به سفری آموزشی به یک جزیره دورافتاده ببرد. این سفر که قرار بود به شناخت متقابل و نزدیکی عاطفی بینجامد، به تدریج به آزمونی سخت و تنشآلود تبدیل میشود. پدر با روشهای خشن و غیرقابل پیشبینی خود، سعی در مرد کردن پسران دارد، اما این رویکرد باعث ایجاد شکاف عمیقتری میان آنها میشود. ایوان کوچکتر که بیشترین مقاومت را در برابر پدر دارد، به تدریج به نماد مبارزه با اقتدار تبدیل میشود. فیلم با بهرهگیری از نمادپردازیهای عمیق و تصاویر شاعرانه، مفاهیمی چون فقدان، بحران هویت، گذر از کودکی به بزرگسالی و رابطه پیچیده پدر و پسری را کاوش میکند. بازیهای تحسینبرانگیز ولادیمیر گارین و ایوان دوبورونراوف در نقش پسران، به همراه کنستانتین لاوروننکو در نقش پدر، بر غنای عاطفی اثر افزودهاند. «بازگشت» نه تنها یک درام خانوادگی قدرتمند است، بلکه به عنوان تمثیلی از جامعه روسیه پس از فروپاشی شوروی نیز خوانده میشود و به دلیل ساختار سینمایی دقیق و پایان به یادماندنیاش، به یکی از آثار مهم سینمای اروپا در قرن بیست و یکم تبدیل شده است.
خلاصه داستان: فیلم «بازگشت» یک درام تاریخی به کارگردانی اوبرتو پاسولینی است که بر اساس بخشهای پایانی ادیسه هومر ساخته شده. ادیسه (رالف فاینز)، پس از ۲۰ سال دوری و جنگ تروآ، خسته و ناشناخته به سواحل ایتاکا بازمیگردد. پادشاه که دیگر جنگجوی نیرومند گذشته نیست، با زخمهای جسمی و روانی، متوجه میشود که همهچیز در قلمروش تغییر کرده. همسرش پنهلوپه (ژولیت بینوش) در خانه خود زندانی خواستگارانی است که برای تاجوتخت رقابت میکنند. پسرشان تلماخوس (چارلی پلامر) نیز در خطر مرگ توسط این خواستگاران قرار دارد که او را مانعی برای اهدافشان میبینند. ادیسه باید نیروی درونی خود را باز یابد تا خانواده و قلمروش را بازپس گیرد. این فیلم که در جشنواره تورنتو ۲۰۲۴ اکران شد، با بازیهای قدرتمند فاینز و بینوش و تمرکز بر آسیبهای روانی پس از جنگ، بهجای اساطیر، داستانی انسانی و عمیق ارائه میدهد، هرچند برخی آن را به دلیل ریتم کند نقد کردهاند.[
